Diary

 

 

วันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 

 มันคือหน้าที่ใช่ไหม?  คำว่าไหวมั้ย? สำหรับใครบางคนคง ง่ายๆ ไหวก็คือไหว แต่สำหรับเรามันยาก เรากลัวความไม่สำเร็จ ทำให้ไม่กล้าก้าวไปข้างหน้ารึป่าว เราไม่รู้ แต่เราอยากทำให้สำเร็จ แต่กลัว กลัวคำว่า”แพ้” ขี้ขลาดนะว่ามั้้ย เราเคยกล้า แต่ทุกๆอย่างมันยากเกินไป แต่ในตอนนี้เราจะทำให้ดีที่สุดแล้วกัน เพราะทุกสิ่งที่เราต้องทำมันคือหน้าที่ ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ต้องทำ และต้องทำให้สำเร็จ แต่หน้าที่นี้มันไม่ดีพอใช่มั้ย เราท้อ อยากกลับไปเริ่มต้นใหม่ นับหนึ่งใหม่ แต่หลายคนที่นี่ไม่ต้องการให้เรานับใหม่ เพราะ ขณะนี้เราก็มาไกลพอสมควรแล้ว ใครหลายคนบอกว่า “คนที่อยากมายังไม่มีโอกาสได้มาเลย แล้วทำไมคนที่มีโอกาสขนาดนี้แล้ว ยังไม่ตั้งใจทำให้มันสำเร็จ บางคนที่ยังไม่ได้อะไรตั้งแต่เริ่ม ยังทำได้เลย ตั้งใจกับมันหน่อยเดี๋ยวก็ได้เอง” เรารู้ เราควรทำให้สำเร็จแต่การทำในหลายๆอย่าง มันยาก ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แล้วในตอนนี้เรายังพยายามไม่พอ อาจจะเพราะสาเหตุนั้นก็ได้ เรากลัว มันจะเสียเวลามั้ย ทุกคนรู้ตัวเองนะ ว่าตัวเองเรียนได้ขนาดไหน รู้ตัวว่าตัวเองพร้อมหรือยังที่จะก้าวไปต่อ โดยไม่เสียเวลาปล่าว แต่มีเพื่อนคนนึงบอกว่า “ถ้าคิดว่าทำไม่ได้ ก็จะทำไม่ได้ตลอดไป” จริงนะข้อนี้เราไม่เถียง แต่จะทำยังไง ในเมื่อมันกลัวไปแล้ว ทำยังไงให้หาย หายจากอาการนี้ กับเดินต่อ เคียดจัง !! แต่เราเชื่อในการตัดสินของตัวเอง มันจะไม่เลวร้ายเสมอไป มันจะดีกับเราเอง ในเวลานั้นถ้าเราผ่านมันไปได้  สู้ สู้ +++  ^_^….





วันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

วันนี้เป็นวันแห่งความรักที่ใครๆก็รู้จักและอยากให้วันนี้มาถึงเร็วๆ และเราก็ไม่ได้ต่างจากคนอื่นๆหรอก เพราะเราก้อได้ฉลองวันวาเลนไทน์ไปเมื่อคืนนี้เอง อิอิ พูดแล้วเขินอ่ะ >_< **

เช้าวันนี้เรายังอยู่ที่สระบุรีอยู่เลยเราต้องนั่งรถไปมออีกตั้ง 1 ชั่งโมงอ่ะ พูดแล้วขี้เกรียดอ่ะ แต่ไม่ได้ เราต้องสู้ !!! เรามาถึงมอตอนประมาณ แปดโมงครึ่งอ่ะ แต่ไม่มีเพื่อนมาเลยซักคน ก็เลยต้องนั่งรออยู่หน้ามออ่ะ นั่งไปนั่งมา เห็นแต่คนถือดอกไม้กันเต็มไปหมดอ่ะมองแล้วอิจฉาว่ะ อยากได้มั้งอ่ะ ขอมั้งได้ป่าว =_+ …  พอเพื่อนมากันครบ ก็ปาไปประมาณ สามโมงคึ่งอ่ะ ใครก็ได้ช่วยบอกทีว่า ชันเรียน แปดโมงครึ่งไม่ช่หรอย่ะ

ช่วงกลางวันก็กิน กิน แล้วก็ กิน ข้าวแบบทุกครั้งหล่ะ จะพิเศษก็ตรงที่ ฝนเอาชอคโกแลตที่ทำเองมาให้ชิมอ่ะ อยากบอกว่า “ อร่อยม๊ากมากอ่ะ”  *_*  กินเสร็จก็ขึ้นเรียนบ่ายออกแนวน่าเบื่อเหมือนทุกครั้งอ่ะ แต่วันนี้เรียนบ่ายเสร็จเราก็ชวนบุษกลับเลยอ่ะ เพราะเราไม่ไหวอ่ะ รู้สึกไม่ค่อยสบายอ่ะขอเวลาพักผ่อนหน่อยอ่ะ สังสัยฉลองวาเลนไทน์หนักไปหน่อยอ่ะ

 

 วันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

 เช้าวันนี้ตื่นม่รู้สึกแย่มากเลยอ่ะเราปวดหัวไปหมดเลยอ่ะ  ( #_#) ไม่ไหวๆ ไม่ไหวแล้ว สังสัยต้องกินยาเพิ่งอ่ะแล้วขอนอนต่อดีกว่า นอนได้แปบเดียวตองก็โทรมา เราเลยบอกว่าไปไม่ไหวอ่ะ ฝากด้วยแล้วกันน่ะ ถ้ามีงานไรอ่ะ โชคดีที่เพื่อนเราใจดีทุกคนฝากได้ทุกเรื่อง ยกเว้นเรื่องเดียว คือ “เงิน” เป็นทุกคนใช่ป่ะล่ะ 555++ นอนต่อดีกว่าอ่ะ (-_-)zzZZ

ช่วงกลางวันพี่ปูกลับมาพอดี เลยลงไปกินข้าวกัน วันนี้เรากิน ตับผัดพริกแกงอ่ะ อยากกินอ่ะดิ อร่อยดีน่ะกินเสร็จก็ขึ้นห้องมากินยา แล้ว ก็นอน นอน แล้ว นอน  (-_-)zzZZ พอมาตื่นอีกทีก็เย็นเลยอ่ะ วันนี้ต้องนอนคนเดียวอีกล่ะ พี่ปูไปแล้วอ่ะ (.__.)…. เศร้าอ่ะ   เราก็เลยไม่ลงไปซื้อไรกินอ่ะกินไอที่มันมีอยู่บนห้องเนี้ยแหละ ไม่อยากลงไปอ่ะ เหนื่อย เพราะอยู่ ตั้งชั้น 5 แน่ะ เหนื่อยป่ะล่ะ กินเสร็จก็กินยาแล้วก็นอนเล่นเกมส์ซักแปบ แต่เอ๋…..เล่นแปบเดียวก็ปาไป สามทุ่มล่ะ เลยกินยาก่อนนอนแล้วนอนดีกว่าเด๋วพรุ่งนี้ไปมอไม่ไหวอีก

                   ราตรีสวัสดิ์จร้า (-__-)zzZZ

 

วันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2554

 เช้าวันนี้เรายังปวดหัวอยู่เลยอ่ะ เราพยามที่จาตื่น แต่ตื่นไม่ไหวจริงๆอ่ะ ก็เลยกินยาอีกแล้วนอนต่อเผื่อไหว แต่พอนอนไปเลื่อยๆก็หลับยาวเลย ตื่นมาอีกทีตอนตองโทรมานี่มันกี่โมงแล้วอ่ะ โอ้ !!! สิบเอ็ดโมงแล้วจร้าพี่น้อง เราคงไม่ไปแล้วล่ะ โชคดีน่ะที่วันนี้เรียนแค่เช้าอย่างเดียว ดีจริงๆเราวันนี้ ขอพักอีกวันแล้วกันน่ะ

และแล้วก็หิว บนห้องไม่มีไรกินแล้วด้วยอ่ะ พี่ปูก็ไม่อยู่ เราต้องลงไปกินข้าวคนเดียวอ่ะ =_=!!  รู้มั้ยวันนี้เรากินไร กินกระเพราหมูสับ อ่ะ อาหารง่ายๆ แต่ก็อร่อยดีอ่ะ ซื้อเสร็จก็แวะซื้อขนมมาไว้บนห้องอีกนิดหน่อยเผื่อหิวอ่ะ  และก็ขึ้นห้องมากินยา แล้วก็ นอน นอน นอน นอน นอน แล้วก็ นอน  zzZZZZ  อ่ะ

ตื่นมาก็บ่ายสามโมงล่ะ เพราะเสียงโทรศัทพ์ที่บุษโทรมาถามอาการอ่ะ ขอบใจน่ะที่เป็นห่วง เราอ่ะสบายมาก ค่อยยังชั่วล่ะละ วันนี้พี่ปูคงไม่มาหรอกมั้ง เพราะนี้ก็เย็นล่ะไม่เห็นมาเลยอ่ะ คืนนี้ก็นอนคนเดียวตามเคยอ่ะเรา เฮ้ย…เซ็ง อ่ะ

 วันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

 วันนี้เรานัดกะบุษว่าจาไปพร้อมกันอ่ะเพราะต้องไปทำเว็บให้เสร็จอ่ะ บ่ายนี้เด๋วอาจารย์จาตรวจล่ะ สามโมงเช้าเรามาถึงห้องสมุด ก็นั่งทำงานไปเลื่อยๆจนถึง เที่ยวเพื่อนก็มากันครบหมดล่ะ เราก็ไปกินข้าวกันเกืยบบ่ายเราก็ขึ้นเรียนกันเลยวันนี้อาจารย์สอนชดเชยน่ะเพราะพรุ่งนี้หยุดอ่ะ เด๋ววันนี้ พอเรียนเสร็จเราก็จากลับสระบุรีแล้วล่ะ คิดถึงคนที่นู่นจังอ่ะ ^_^***

พอยเรียนเสร็จเราก็รีบกลับทันทีเลยอ่ะ เพราะถ้าช้าอ่ะรถไม่มีที่ให้นั่งแน่เลยอ่ะอย่าว่าแต่ที่ให้นั่งเลยที่จายืนก็อาจจาไม่มีก็ได้ เฮ้ย เบื่อ คนสระบุรีจาเยอะไปไหนเนี้ย กลับบ้านที่นึ่งลำบากจังอ่ะ

3 Comments (+add yours?)

  1. butsayamas
    Feb 10, 2011 @ 08:00:39

    ความกลัวเป็นสิ่งที่เราสร้างขึ้นมาเอง ฉะนั้นอย่างเพิ่งไปกลัวถ้าเรายังไม่ได้ทำ ^__^

    Reply

  2. tanet24
    Mar 16, 2011 @ 22:03:25

    คิดถึงจังเลย

    Reply

  3. butsayamas
    Mar 18, 2011 @ 07:47:00

    ที่สระบุรีหนาวมั้ยหญิง ที่อ่างทองหนาวมาก ^__^

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: